زنانی که معماری را دگرگون ساختند

پذیرش با اکراه زنان در معماری از لحاظ تاریخی، بازتابندهٔ ابعاد بزرگتری از پذیرش اجتماعی زنان در تمام زمینه‌های زندگی کاری بود. در آغاز قرن بیستم، دانشکده‌های معماری تمایلی به پذیرش زنان نداشتند و جولیا مورگان، یکی از اولین معماران زن را، مجبور به سفر به پاریس برای حضور در مدرسهٔ هنرهای زیبا کردند. مدت‌ها پس از پایان کار و پنجاه و هفت سال پس از مرگ‌اش، در سال ٢٠١٤ بالاترین نشان طلای موسسه معماران آمریکا (AIA) به او اعطا شد. با این کار، AIA در نهایت گام بزرگی برای شناخت و پذیرش زنان در این حرفه برداشت.
معماری ـ به شکلی که امروز می‌شناسیم ـ در ایالات متحده در حدود سال ١٨٥٧ برای اولین بار به عنوان یک حرفه سازماندهی شد. اولین معمار زن حرفه ای در جهان احتمالاً سیگنه آیدا هورنبورگ، یک معمار فنلاندی بود. او بین بهار ١٨٨٨ و ١٨٩٠ در مؤسسه پلی‌تکنیک هلسینکی شرکت کرد و به عنوان معمار “با مجوز ویژه” فارغ‌التحصیل شد.
در سال ١٩٢٠ زنان حق رای را به دست آوردند و به عنوان اعضای برابرتر جامعه معرفی شدند. فرانک لوید رایت در سال ١٩٣٢ مدرسه‌ای به نام تالیسین فلوشیپ را افتتاح کرد که در آن ٢٠ تا ٢٥ درصد شاگردان زن بودند. رایت دوست داشت به شوخی بگوید “یک دختر در اینجا یک همکار است”، عنوان فیلمی که در ژوین ٢٠٠٩ در موزه سولومون آر. گوگنهایم با عنوان فرعی “۱۰۰ معمار زن در استودیو فرانک لوید رایت” به نمایش درآمد. در آنجا با زنان و مردان به طور مساوی رفتار می‌شد. مردان آشپزی و تمیزکاری می‌کردند درست به همان اندازه که زنان بتن می‌ریختند و یونجه می‌پاشیدند.
تغییر به راحتی و یا سریعاً اتفاق نمی افتد. دو جنگ جهانی طول کشید تا مردان متقاعد شوند که زنان می‌توانند در حوزه حرفه ای شرکت کنند. بین سالهای ١٩٤٠ و ١٩٤٥ زنان برای ساختن کارخانه‌های مهمات و تانک و هواپیما و کشتی، مدیریت کارخانه‌های تولیدی، تأسیسات پزشکی و مزارع و به عنوان مهندس و معمار آموزش دیدند. چیزهای کمی بود که نتوانستند انجام دهند یا نکردند. با این حال، بیشتر طراحان زن به طرز تأسف‌باری در کتاب‌های تاریخ معماری کمتر معرفی شده‌اند. کتاب‌ها تا حد زیادی داستان‌های مردان را روایت می‌کنند. دانشجویان تاریخ معماری به این باور رسیده‌اند که تعداد کمی از زنان واقعاً معماری را انجام میدهند. اکثر دانش‌آموزان حتی نام دو یا سه زن را به خاطر نمي‌آورند. در کتاب‌های درسی الگوی زن وجود ندارد، حتی اگر در مدارس وجود داشته باشد.
این کتاب گام بزرگی در جهت اصلاح این تصور غلط است که معماران زن مشهور وجود ندارند. در واقعیت، تعداد شگفت‌انگیزی معمار زن مشهور وجود دارد. این کتاب کار طراحان گذشته و حال را به تصویر می‌کشد و با قاطعیت نشان می‌دهد که برخی از برجسته‌ترین و تاثیرگذارترین طرح‌ها توسط زنان اجرا شده و می‌شوند.

• دانلود بخشی از کتاب “زنانی که معماری را دگرگون ساختند”